Dostępne zagadnienia z Psychologii rozwoju człowieka

Psychoterapia – dziedzina psychologii stosowanej. Opiera się na teoretycznych założeniach współczesnej psychologii.

Psychoterapia – to zastosowanie wiedzy psychologicznej do leczenia różnych chorób.

Środki jakimi dysponuje terapeuta:

• słowo

• kontakt werbalny

• więź emocjonalno – uczuciowa

• mimika

• gest

• milczenie

Cele psychoterapii:

• usunięcie objawów choroby

• integracja osobowości (harmonii, spójności)

• restrukturalizacja osobowości (zmiana struktury osobowości)

Do bycia psychoterapeutą zdolni są tylko ludzie po pięciu latach studiów psychologii (o tej specjalności) i lekarze psychiatrzy.

Kierunki współczesnej psychoterapii:

1. Klasyczna psychoterapia głębinowa

2. Terapia dynamiczna

3. Psychoterapia Pawłowowska

4. Psychoterapia behawiorystyczna

5. Psychoterapia antropologiczna

6. Koncepcje poznawcze w psychoterapii

7. Podejście eklektyczne

Klasyczna psychoterapia głębinowa

Oparta na pracy analitycznej, metodą wolnych skojarzeń próbuje się dotrzeć do wczesnych przeżyć, traumatycznych wydarzeń z dzieciństwa. Trzeba przywołać te wydarzenia, dokonać „catharsis”oczyszczenia. Chodzi o poznawcze uświadomienie, zrozumienie tamtych zdarzeń, przebaczenie i uporanie się z nimi. Następuje przywiązanie do terapeuty. Nie ukazuje terminu końcowego terapii. Osoba ze wszystkim „przybiega' do terapeuty, często z błahostkami.

Terapia dynamiczna

Stworzona przez uczniów Freuda (np. E. Fromm). Polega na przeniesieniu przyczyn ze spraw związanych np. z kompleksami.

Psychoterapia Pawłowowska

Brak równowagi między pobudzeniem a hamowaniem – zaburzenia dynamiki. Stosuje się hipnozę, wsparcie farmakologiczne, terapię pracą, muzykoterapię.

Psychoterapia behawiorystyczna

Zmierza do zmiany zachowania. Behawioryści mówili o nerwicach, których człowiek wg nich się nauczył. Należy się tego oduczyć, choć nie jest to proste.

Psychoterapia antropologiczna

Antropologiczna – tzn. Poszukująca. Pytania o sens życia, czym jest miłość, braterstwo, dyscyplina, spontaniczność zachowania. Terapia wraz z pacjentem – szukanie sensu życia.

Wiktor Frankl – tworzy tzw. logoterapię (chodzi o więź duchową):

• psychoterapeuta daje poczucie więzi, to bliskość, kontakt, współodczuwanie

• mówi o frustracji egzystencjalnej, kryzysach, które dopadają nas najczęściej w czasie weekendu (statystyki pokazują, że najwięcej samobójstw występuje właśnie podczas weekendu)

Psychologia humanistyczna (Maslow, Rogers):

• każdy człowiek chce się rozwijać, w każdym jest jakiś potencjał

• każdy z natury jest dobry

• praca zorientowana na „tu i teraz”

• chodzi o naturalność, autentyczność człowieka

• treningi personalne, grupy zawodowe

Koncepcje poznawcze w psychoterapii

Praca na strukturach poznawczych człowieka, zwłaszcza na myśleniu.

Eric Marcus – uprawia neurolingwistyczne programowanie:

• neuro – to tyle co wiedza o mózgu

• poszukiwanie możliwych problemów, z jakimi boryka się człowiek

• lingwistyczne – język jako komunikacja

• programowanie – uczenie człowieka nowych kierunków zachowania

• proponuje prace kontaktową na określoną ilość spotkań (terapia krótkoterminowa)

• praca nad poszerzeniem świadomości (dostarczenie wiedzy o sobie i o świecie) po to, aby psychoterapia zmieniła się w autoterapię

• mówi o trzech typach pacjentów:
  opiekuńczy (oczekują wsparcia, opieki)
  medyczny (chce tabletki na swoje problemy, uzależnienie od leków)
  rozwojowy (chce się rozwinąć, relacje interpersonalne, kontakty z innymi)

Podejście eklektyczne

Psychoterapeuta tworzy własny system, chodzi najbardziej o warsztaty. Próbuje własnych sposobów, metod, które są zlepkiem różnych teorii.