Rozwój rozumienia u dzieci wg Piageta




Organizacji

Inteligencja to forma struktur poznawczych budowanych przez dziecko.

 


Adaptacji

Inteligencja to narzędzie, którym posługują się ludzie dla przystosowania się do wyzwań stawianych przez środowisko.

Asymilacja otoczenia dla naszych struktur poznawczych.

Akomodacja struktur tak, aby obejmowały nowe dane, doświadczenia.


Rozwoju

Dzieci budują coraz bardziej złożone struktury, które pozwalają im na lepsze rozumienie świata.


Stadiów rozwojowych

  • Okres sensoryczno – motoryczny od 0-2 r. ż. (inteligencja sensoryczna)

  • Okres przedoperacyjny od 2-6 r. ż.

  • Okres operacji konkretnych od 6-12 r. ż.

  • Okres operacji formalnych od 12-13 r. ż.


Okres sensoryczno – motoryczny


Granice między stadiami są płynne, ale ważna i niezmienna jest kolejność stadiów:

  1. Stadium ćwiczenia odruchów (0-1 miesiąc) – automatyzmy, powolny, modyfikujący wpływa środowiska.

  2. Stadium rozwijania schematów (1-4) – pojawienie się schematów dających się plastycznie zastosować (ssanie).

  3. Stadium odkrywania procedur (4-8) – procedury wykorzystywane dla przyjemności, ale i dla zainteresowań.

  4. Stadium intencjonalnych zachowań (8-12) – oddzielenie środków od celów, zachowanie intencjonalne a nie przypadkowe.

  5. Stadium nowości i eksploracji (12-18) – eksperymentowanie dla przyjemności, tworzenie nowych schematów i nowych skutków.

  6. Stadium reprezentacji myślowych (18-24) – reprezentacje myślowe zastępują metodę prób i błędów.


Osiągnięcia:

  • Pojęcia stałości przedmiotów – dziecko wie, że przedmioty nie znikają, kiedy znikają z pola widzenia; dziecko nabywa pewnej stałości rzeczywistości.

  • Progresywna decentracja – świadomość „ja” i świata; dziecko zaczyna mieć świadomość, że istnieje w rzeczywistości, jest inne od innych; zaczyna mieć poczucie własności; myśli o sobie w kategoriach „ja”, rozumie że jest czymś osobnym.


Okres przedoperacyjny


  • Większa ilość reprezentacji – zdolność do tworzenia funkcji symbolicznych.

  • Inteligencja reprezentacyjna – zdolność do antycypacji, operowanie przeszłością.

  • Tożsamość jakościowa – jakość nie zmienia się wraz ze zmianą wyglądu.

  • Różnicowanie pozór – rzeczywistość.


Ograniczenia:

  • Brak operacji pozwalających na efektywne rozwiązywanie problemów.

  • Egocentryzm – inni widzą to samo co ja.

  • Centracja - skupianie się na jednym elemencie problemu.

  • Animizm – wszystko ma duszę, wszystko żyje.

  • Antyficjalizm – rzeczy się dzieją po to, aby mi było dobrze.


Okres operacji konkretnych


  • Kształtowanie się ogólnego systemu logicznego.

  • Kształtowanie się pojęcia: stałości, klasy, relacji.


Operacje – są przeciwstawne do schematów sensoryczno – motorycznych; są schematami wewnętrznych działań; jest to logiczne, wykonywane w umyśle rozwiązywanie problemów (np. odwracalność – pozwala systemowi poznawczemu na korygowanie potencjalnych zakłóceń).


Stadia rozwoju związane są:

Nie tylko ze zmianą struktur ilościowych, ale też jakościowych.


Osiągnięcia:

Pojęcie stałości liczby i klasy.


Okres operacji formalnych


  • Rozumowanie hipotetyczno – dedukcyjne (gdyby, może)

  • Wymyślanie możliwości.

  • Ocenianie hipotez.

  • Operacje przybierają postać jedynie działania umysłowego.



Stadia rozwojowe – porównanie:

Sensoryczno – motoryczne

Przedoperacyjne

Operacyjne

Dokonywanie zewnętrznych adaptacji do świata.

Rozwiązywanie problemów przez wykorzystanie symboli, ale przywiązanie do konkretu percepcyjnego.

Pojęcia wewnętrzne podlegają logicznemu rozumowaniu.





Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!

Wpisz adres E-mail: